Tag Archief van: Haarlem

Mikey wil baby’s maken bij jou

gezinscoach met een trauma sensitieve benadering voor ouders en kinderen die zoeken naar verandering in hun gezin

 

“Dus je wilt naar de buurvrouw om te vragen of onze konijnen babykonijnen mogen maken”, zeg ik tegen mijn jongste zoontje (6). Hij knikt “maar jij moet het vragen mam, dan ga ik wel met je mee”. Zo gaan we het dus niet doen. “Ik heb een ander idee, we maken er wel een oefenmomentje van mop”.

“Ik ben de buurvrouw” zeg ik terwijl ik mijn rol als buurvrouw start en ga schilderen (ze zijn namelijk al maanden aan het verbouwen). Ik kijk wat overdreven door het raam en zeg “hé, dat is mijn buurjongetje, ik denk dat hij aan gaat bellen” en ik knik naar hem zodat hij in actie komt. Zoonlief begrijpt zijn moeder gelukkig ondertussen aardig goed en vindt het helemaal leuk. Met een lach belt hij aan en zegt “tring tring”. Terwijl ik theatraal naar de zogenaamde deur loop zeg ik “Wat een irritante rotbel hebben we toch” en ik doe de deur open “Dag buurjongen”. Zoonlief begint onmiddellijk verlegen te draaien en zegt een beetje zachtjes “Mikey wil een baby maken”. Ik wacht nog even af, maar dat was het wat hij zei. Ik trek mijn wenkbrauwen op en kijk hem vragend aan. “Bij jou” zegt hij er snel achter aan.
Ik, de buurvrouw, giechel een beetje “Oke hihi, nou dan ben ik wel nieuwsgierig naar wie die Mikey is die een baby bij mij wil maken”. Ik stap even snel uit mijn rol en fluister hem in zijn oor dat het misschien handig is als hij vertelt wie Mikey is en met wie Mikey dan baby’s wilt maken. “Mijn konijn natuurlijk, die wil toch een baby bij het meisjeskonijn van de buurvrouw”. Ik ben ondertussen weer buurvrouw “pff oke, nou gelukkig zeg, ik dacht misschien is Mikey je vader ofzo, dan zou het een raar praatje worden natuurlijk. Maar of onze konijnen babykonijnen kunnen maken, dat vind ik een goed idee van je”.

Zo gezegd zo gedaan. Mikey gaat zijn spannende ‘eerste keer’ beleven met de buurvrouw. Nouja, haar konijn natuurlijk. Ik pak meteen maar het moment om te vragen of ze nog weten hoe die baby’s in de buik komen enzo. Ik zie ze denken… maar echt lekker is het niet blijven hangen dus. Ik heb het toch echt goed uitgelegd dacht ik. “De zaadjes van de man” zeg ik terwijl ik richting het geslachtsdeel wijs ”komen dan in de buik van de vrouw… dat verhaal, jongens ??” Maar overduidelijk boeit het ze niet echt, ze zijn enigszins afgehaakt.

“Mam, zijn ze nu dan ook verliefd op elkaar? Want anders komen er toch geen baby’s van”? Ik ben geneigd eerlijk te antwoorden over dat verliefdheid niet perse bepalend is. Ik bedenk me en antwoord “kijk maar eens goed naar Mikey, volgens mij is hij spontaan tot over zijn oren verliefd geworden”.
Daar laat ik het maar even bij. De rest, vertel ik later nog wel een keertje.

Advertentie Wat Wel

”Kijk mam, ik ben een krant”

Zoonlief (5 jaar) is zelf zijn broodje aan het smeren in de keuken. Enthousiast en trots roept  hij: “Kijk mam, ik ben een krant!”  Redelijk verbaasd denk ik na over wat hij nou toch zegt. Ik besef me dat wij geen krant lezen zoals mijn vader altijd aan de keukentafel deed, wij zijn de generatie nu.nl. Zou hij gewoon niet weten wat een krant is vraag ik me af?  Ik kijk hem vragend aan en zeg “Lieveling, je zegt een krant??” Twee overtuigende en mooiste ogen kijken me aan “Ja mam, ik doe het helemaal zelf, dan ben ik toch een krant??” Het klinkt grappig, maar wat bedoelt hij nou toch, ik denk diep na, soms is het gewoon even puzzelen. Dan krijg ik een glimlach op mijn gezicht “Het mag wel IN de krant, bedoel je dat soms? GROOT nieuws staat in de krant mop, dat klopt!” 

Enige jaren geleden ontstond mijn zorg voor gezinnen met problemen die nu geen hulp willen ontvangen vanuit de reguliere hulpverlening. Door redenen als schaamte, gevoel van falen, de problemen liever niet groter willen maken dan ze al zijn of stilletjes en tegen beter weten in, hopen dat de problemen vanzelf wel overgaan.

Aanvulling op het reguliere hulpaanbod.
Veel gezinnen vertelden mij dat zij uit de reguliere hulpverlening blijven omdat zij zelf de regie in handen willen houden en daar dan best zelf voor willen betalen. Ze willen de gezinsproblemen niet aan de grote klok hangen en vinden het belangrijk dat er discreet omgegaan wordt met hun privacy en persoonlijke gegevens. Mijn hulpverlenershart begon sneller te kloppen; ‘Moet ik hier niet iets mee?’
Mijn mening is dat alle gezinnen met problemen de mogelijkheid moeten hebben om gepaste hulp te krijgen. Dus JA! Hier moet ik iets mee.

En dit is GROOT nieuws, dus dan komt dat in de krant.
Wat Wel, specialist in gezinsbehandeling en Jeugd Coaching biedt, als aanvulling op de reguliere gezinshulpverlening, op maat gesneden professionele particuliere  gezinsbehandeling en jeugd coaching aan.

“Regie in eigen handen, daar waar het hoort”
Wat Wel vindt het belangrijk dat de regie over jouw leven, jouw gezin in jouw handen blijft: daar waar het hoort. Er is moed nodig om de gezinsproblemen met elkaar op de juiste waarde te schatten en deze met elkaar op te kunnen lossen. Soms zijn de problemen echt hardnekkig, wordt de sfeer erdoor in beslag genomen, je hebt als ouder van alles geprobeerd maar lijkt niets echt definitieve verandering op te leveren. Dan is dit onder ogen zien en je zorgen maken geheel terecht. Je kan jezelf afvragen of de schaamte om hulp in te roepen groter is dan de gespannen sfeer binnen het gezin.

Deze problemen zijn van ons gezin en lossen we samen op
De meest simpele kansberekening hoeven we er niet op los te laten om te weten dat passende hulp de kans aanzienlijk vergroot op de terugkeer van de rust en de harmonie. Door tegen elkaar te zeggen, “wij willen deskundige hulp” laat je zien dat je van elkaar houdt en elkaar belangrijk genoeg vindt om in te investeren.  Je maakt de problemen niet van één gezinslid, je maakt je sterk als gezin door het jullie gezamenlijke probleem te laten zijn. Je wilt als gezin met elkaar meer stabiliteit.
En dat kan niemand alleen, dat kan alleen door er  samen aan te werken. En soms is er een neutraal persoon voor nodig die net dat zetje geeft om elkaar weer door een positieve bril te kunnen zien.

 “We gaan Wat Niet omzetten naar Wat Wel”
Je wilt van de problemen af, maar liever geen al te grote veranderingen. Je wilt misschien wel een coach voor je puber zoon of dochter, of gewoon een paar gesprekken met een  deskundige op het gebied van opvoeding en gezinsrelaties om je onzekerheden mee te bespreken en vragen te stellen.  Iemand die met jou en je gezin meedenkt met als doel: Wat Niet omzetten naar Wat Wel!

Hoe dan?
Wat Wel gaat op zoek naar openheid en diepgang, met respect en integriteit voor ieders grens. “Het moet voor iedereen veilig voelen.”
De rode draad in mijn behandeltrajecten is het mobiliseren van eigen krachten. Dit doe ik door de communicatie en interactie van het gezin te observeren en te analyseren. Hierbij stel ik mij neutraal en onpartijdig op en hoor ik alle stemmen zonder oordeel. Om tot de kern te komen combineer ik humor met discretie.

Voor meer informatie over Wat Wel en het hulpaanbod kijk op www.watwel.nl

© Copyright - Watwel.nl